1987 წელს ამერიკის სტომატოლოგთა ასოციაციამ (ADA) ქლორჰექსიდინის გლუკონატის 0.12%-იანი პირის ღრუს სავლები ეფექტურად სცნო ღრძილზედა ნადებისა და გინგივიტის ნიშნების შესამცირებლად და ამის შემდეგ ეს სავლები ფართოდ გამოიყენება, თუმცა მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით.
პირის ღრუს სავლებები სტომატოლოგიაში გამოიყენება ანტიმიკრობული, ადგილობრივი ანთებისსაწინააღმდეგო, ანალგეტიკური ან კარიესის საწინააღმდეგო დანიშნულებით. ათწლეულების განმავლობაში მათი მთავარი ინგრედიენტი სპირტი იყო. თუმცა ამჟამად მას უკვე ანაცვლებენ უფრო ეფექტური და უსაფრთხო ბაქტერიოციდული ნივთიერებებით, რომლებსაც მოქმედების ფართო არეალი აქვთ და ღრძილების ანთების, ჰალითოზის, ნადების დაგროვების და კარიესის საწინააღმდეგო, ასევე მინანქრის აღმდგენი თვისებებით ხასიათდებიან. ალბათ გაინტერესებთ რა ნივთიერებებს შეიძლება შეიცავდეს თქვენი კბილის პასტა.
დღეს წარმატებული პაროდონტოლოგიური მკურნალობისთვის შეიძლება გამოყენებულ იქნას სხვადასხვა ქირურგიული თუ არაქირურგიული მეთოდი. ყველა მათგანს საერთო მიზანი აქვს – ინფექციისა და ანთებითი პროცესის კონტროლი და პაროდონტული ჯიბეების შემცირება.
თუ გავითვალისწინებთ, რომ პაროდონტი დაავადება ინფექციური წარმოშობისაა და პათოგენური ბაქტერიებითაა გამოწვეული, თითქოსდა ლოგიკური უნდა იყოს მისი მკურნალობა ანტიბიოტიკებით, რასაც ზოგიერთი ექიმი ხშირად მიმართავს კიდეც და იყენებს ანტიბიოტიკის ინექციებს, ტაბლეტებსა თუ მალამოებს.
რა არის მემბრანა და რატომ გამოიყენება პერიოქირურგიაში? ზოგადად პაროდონტოლოგიური მკურნალობის მიზანი არის დაკარგული მიმაგრების აღდგენა, რაც თავის მხრივ მოიაზრებს პაროდონტის ყველა ქსოვილის აღდგენას კბილის ირგვლივ ძვალი, პერიოდონტის იოგი, შემაერთებელი ქსოვილი და ეპითელიუმი.
